“Μικρέ μη σταματάς να σπέρνεις το καλό γύρω σου”, μου είπε κάποιος στραβωμένος από τις κακουχίες άνθρωπος.

“Θα έρθει εκείνη η ώρα. Θα έρθει η ώρα που οι καρποί από τη καλοσύνη σου θα είναι η πραγματική σου περιουσία.”

“Γιατί οι καλοί άνθρωποι ανταμείβονται κάποια μέρα. Εγώ γέρασα και πλήρωσα τα άσχημα πρώτα και κάποια μέρα βλέπω να πληρώνω και τα όμορφα. Έτσι είναι…”

“Να ξέρεις”, συμπλήρωσε, “ο άνθρωπος που κάνει καλό είναι κάτι σαν άγιος, όλοι τον έχουν στη ψυχή τους και σκέφτονται το καλό του. Έχει πάντα καλή τύχη. Και πολλές φορές ακόμα και όταν πεθάνει… μένει αθάνατος σε ψυχές μέσα.”

“Η ζωή κάποια στιγμή ξεβράζει τη ψυχή του κάθε ανθρώπου και εσένα θα τη ξεβράσει κάπου όμορφα όπως το βλέπω ως τώρα…”

Εύχομαι να το πληρωθείς το κάθε καλό που έχεις κάνει.

“Εγώ δε τα πάω καλά ούτε με την ίδια μου την οικογένεια…”, είπε.

Και έτσι έμεινε ο στραβωμένος αυτός άνθρωπος.

Μέσα στη ψυχή μου για πάντα…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.