Δεν μπορώ να υποστηρίξω ότι είμαι φανατικά θρησκευόμενο άτομο, αλλά σέβομαι και με το παραπάνω πράγματα που έχουν ειπωθεί από διάφορες θρησκείες.

Ένα από αυτά που δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου είναι η σταύρωση και γενικότερα ο αφανισμός βασανισμένων και καλών ανθρώπων. Το συναντάμε συχνά, άνθρωποι με τις καλύτερες προθέσεις να ατιμάζονται, να εξευτελίζονται και τελικά να χάνονται, άδικα.

Τώρα τελευταία έκανα την εξής σκέψη που μου έδωσε τεράστια δύναμη.

Δεν χάνονται άδικα σκέφτηκα. Και αυτό ίσως , μια που τα χρόνια μου περνάνε, είναι και η σκέψη που θα με οδηγήσει μέχρι να πεθάνω.

Δεν χάνονται διότι αφήνουν κληρονομιά. Παρακαταθήκη δύναμης στους φίλους και κατάρα στους εχθρούς. Το παράδειγμα αυτών των πολεμιστών του καλού, μένει για χρόνια στο μυαλό του κόσμου που έτυχε να γνωρίσει αυτές τις μεγάλες ψυχές. Χαράζεται στην ιστορία.

Έτσι όσοι “σταυρώθηκαν” στην ιστορία δεν έφυγαν άδικα. Υμνούνται και δοξάζονται, στην περίπτωση του Κυρίου και για αιώνες μετά.

Πως εσύ κακέ άνθρωπε νομίζεις ότι τους αφάνισες όταν αυτοί οι άνθρωποι, αυτοί οι ήρωες δεν αφήνουν την ανωμαλία σου να εκφραστεί ελεύθερα, ακόμα και σήμερα. Κρύβεσαι και η ανάγκη σου να κάνεις κακό γύρω σου εμποδίζεται. Δεν θα είσαι ποτέ ελεύθερος.

Ζεις στη σκλαβιά, της ψυχής που άφησαν πίσω τους όλοι αυτοί που πέθαναν αδικημένοι. Γιατί αυτοί μπορεί να μην μπόρεσαν να ορίσουν τις ψυχές γύρω τους. Σίγουρα όμως όρισαν νόμους σύμφωνα με τους οποίους δεν μπορείς να κλέψεις, να σκοτώσεις, να αδικήσεις ούτε καν να εκφραστείς.

Θα είσαι πάντα σκλαβωμένος λοιπόν…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s